چي مي شد ؟

عاشق و معشوقها اي كاش بهم انقد شك نداشتن
سقف اعتمادامون كاش انقدر ترك نداشتن
چي مي شد دست من و تو هميشه تو دست هم بود
 از ما هرچي كه مي گفتن واسه ي عاشقي كم بود
چي مي شد بي التماسم تو مي اومدي به خونه
چي مي شد دلت مي دونست كه بايد پيشم بمونه
 چي مي شد مي سوخت دلامون واسه التماس سيبا
چي ميشد دنيا رو يك شب بسپاريم دست غريبا
چي مي شد من رو تو يك شب ببري به زير بارون
حتي به قيمت مرگ عزت و آبروهامون
كاش براي كشتي عشق يكي از ما ناخدا بود
 كه مي رفتيم اونجا غير ما فقط خدا بود
 چشماي ناز تو اي كاش يه ضريحي داشت طلايي
 انقد دورش مي گشتم كه نشه پيداش جدايي
كاشكي يادمون نمي رفت عهدامون بدون علت
 واسه ي دفاع از خود دست نمي زديم به تهمت
 كاشكي عهدامون نمي شكست با يه اتفاق ساده
 به دليل اينكه آدم توي اين دنيا زياده
كاش براخاطره خيسه
گفته بودم كه دل من براي اون مي نويسه
يادته واست نوشتم روي صفحه هاي رنگي
حيفه كه پيشم نمونن چشاي به اين قشنگي
گفتي تنها راهه پرواز ولي آسمون چه دوره
واسه تو كاري نداره كه دسات مثل بلوره
 كي ميگه سرماي بهمن واسه باريدن برفه
 ايراد از عشق من و توست كه همش اسير حرفه
 نگرانم واسه اون روز كه بازم تازه شه داغم
ونم يه روز نزديك نمي ياي ديگه سراغم
من خودم ديدم ستاره نور نداره بي فروغه
تو اصن دوسم نداشتي هر چي كه گفتي دروغه
 هنوزم عاشقتم جون چشات جون دريا
وليكن يادت بمونه خوب من و گذاشتي تنها
مي خواد دعاهاي ما واسه همديگه بگيره
يكي از ما با شهامت واسه اون يكي بميره
قدر بين دلا و حرفهاي ما اختلافه
 اين روزها درد غريبي مي كنه ما رو كلافه
چي ميشه با هم بسازيم يه روزي يه شهر تازه
 بدون اينكه بگيريم از كسي حتي اجازه
يادگاري بنويسيم كاش رو گلبرگاي قرمز
بنويسيم كه عزيزم هر جا باشم بي تو هرگز
كاش نشه زندگيامون يه روزي اسير تكرار
و يادت مي ياد عزيزم گفتي به اميد ديدار ؟